Michiel: Een kleine update over onze locatie, het hoe, het waar en het waarom. Nu zijn we in Paihia, een charmant klein kuststadje in de Bay of Islands. Onze eerste campingsite was niet veel soeps, dus zijn we vlug doorgegaan naar een holiday park met meer charme. Nu is het onze derde dag in Paihia. Wat hebben we ondertussen al allemaal gedaan? Onze laatste dag in Whangarei zijn we gaan snorkelen bij de Poor Knights Islands. Een unieke ervaring. We zijn naar twee "dive sites" geweest. De eerste was de grootste seacave ter wereld. De tweede een soort tunnel in de rotsen. Het water was zo helder en vol leven. Overal vissen, sponzen, koraal en anemonen. Enig minpuntje, ik was echt zeeziek. Ik was ook heel trots op Niki, die haar angst voor dieptes onder ogen zag en onder begeleiding van dive instructor Sam toch heeft gesnorkeld. Een eerste belangrijke stap. Daarna zijn we meteen vertrokken naar Paihia, over een slingerende State Highway (of wat er hier voor moet doorgaan), geen pretje als je nog aan het bekomen bent van zeeziekte. Vandaag bezochten we Russel, een klein, historisch stadje aan de andere kant van de baai. Wat eens de "hell-hole of the pacific" was, is nu omgetoverd in een pitoresk, rustig township in typische Engelse, koloniale stijl. Het hoogtepunt van vandaag was toch met absolute zekerheid de terugweg met de ferry. Plots werd onze boot begeleid door een dertigtal tuimelaars. Overal zagen we ze, jagen, spelen, tuimelen. Dit is de tweede keer dat we dolfijnen zien tijdens een boottrip waarbij het eigenlijk de bedoeling niet was om dolfijnen te spotten. De max! Een video van dat eerste magische moment met de dolfijnen:
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Ikke ben zoooo jaloes. Ikke ook willen doen. Ewel gasten, het is daar de moeite geloof ik hé. En is dat daar echt herfst? Niet te geloven hoe mooi het weer daar is. En het landschap!
BeantwoordenVerwijderenProficiat Niki met je overwinning op je angst voor dieptes. En snorkelen dan nog wel! Eigenlijk wel een heel klein beetje veel trots dat je dat mag meemaken. Als de oud leerlingen van het Atheneum dat zouden horen in welk avontuur jullie zich nu bevinden zouden ze even jaloes zijn als ik.
GENIETEN JONGENS!
Groeten uit Brugge van de paps, de mams, de Jerre en Snoet die net aan het drinken is alsof haar leventje ervan af hangt.
Hoi gasten,we hebben zitten kwijlen bij al dat moois.Wat jammer dat we niet mee onder water konden meekijken.De dolfijnen zomaar in het wild zien meezwemmen moet fantastisch zijn.Veel jaloerse groetjes en een dikke knuf van de mams.
BeantwoordenVerwijderen