Kia Ora

Nog iets meer dan drie maanden en dan is het zover. Waar staan we in ons verhaal? Op dit ogenblik is het werkvisum van Niki goedgekeurd. Het is nog afwachten op een mailtje voor Michiel. We zijn nog steeds aan het sparen, al valt dat in de kerstperiode niet altijd mee.

Wat hebben we nog ontdekt? Dat "Kia Ora" zoveel betekent als "Hellow", maar dan in het Maori. Blijkbaar is de Maoricultuur in Nieuw Zeeland nog altijd erg sterk aanwezig. De taal wordt zelfs in school aangeleerd.

We houden je op de hoogte van verdere veranderingen. :-)

Groeten en prettige feestdagen.

Haka, Weta, WOEHAA

Hoi iedereen. Het is nu eind november en we hebben eindelijk onze internationale paspoorten. We staan dus een grote stap dichter bij Nieuw-Zeeland. Het heeft ons bloed, zweet en vooral geld gekost. Maar het is toch speciaal om dat kleine boekje in je handen te hebben. Michiel heeft ondertussen ook zijn internationaal rijbewijs, dus dat is nog een obstakel dat we uit de weg hebben geruimd. De volgende stap is het aanvragen van onze visums en visakaart. Vooral dat laatste is een probleem. De kans is dan ook klein dat we eentje zullen bemachtigen door de strenge vereisten van de banken.

Natuurlijk hebben we ook al weer heel wat bijgeleerd door onze research. Zo zitten er in Nieuw-Zeeland zo goed als geen inheemse zoogdieren. Wel zitten er veel verschillende soorten vogels, waarvan er veel niet kunnen vliegen. Ook pinguins en dolfijnen zijn aanwezig, maar dat is dan ook bijna alles. Het irritantste beest dat we zullen tegenkomen is de zandvlieg. Het ding zit vooral aan de kusten en kan venijnig bijten. Daarnaast zitten er ook vrij veel muggen. Het meest afschrikwekkende beest dat we zullen ontmoeten is de weta, een verwant van de sprinkhaan, maar dan stukken groter en lelijker. De boomweta kan zelfs bijten en heeft pijnlijke stekels op z'n achterpoten. De weta is het zwaarste insect ter wereld.

Het blijkt dat Nieuw-Zeeland een paradijs is voor trekkers. Daar noemen ze dat 'tramping'. We hebben ondertussen al een boek gekocht met allerlei tochten in. Ze variëren van makkelijk naar erg moeilijk, en van 1 dag tot soms een hele week. We hebben nu al besloten om enkele van deze tochten te doen. En wie weet worden we nog echte trampers!

Iets waar we erg naar uitkijken is de haka van de maori. Het moet fantastisch zijn om dat live te zien. De nationale rugbyploeg 'The all blacks' hebben de goede gewoonte om voor elke wedstrijd een haka (traditionele oorlogsdans van de maori) te doen. Wie niet weet wat dat inhoudt: hieronder een mooi voorbeeld.

There and back again...

Dag lieve hobbits. We hebben onze tickets en we hebben dan ook besloten om een blog op te starten. Het lijkt misschien wat vroeg, maar we vonden dat de aanloop naar ons vertrek eigenlijk even spannend is als het vertrek zelf. Wat zullen jullie hier dan vinden de komende maanden?
- Onze problemen met bureaucratisch België
- Onze ontdekkingen tijdens onze speurtocht naar informatie over Nieuw-Zeeland
- En vooral véél emotionele ontboezemingen van twee überenthousiaste wannabe kiwi's

Wat hebben we al? Een vertrekdatum!! We zullen België voor een jaartje verlaten op 11 april. En blijkbaar zullen we iets meer dan 30 uur onderweg zijn. We vliegen via Londen, Singapore en Sydney naar Auckland. Dat is dan meteen het startpunt van onze reis door het magische Nieuw-Zeeland. Vandaaruit vertrekken we eerst naar het uiterste noorden, om daarna het noordelijk eiland te doorkruisen richting Wellington. Daarna steken we Cook Strait over om dan het zuidelijke eiland te verkennen.

Genoeg gezeverd. Time for some action! We willen jullie een idee geven van hoe gek de Kiwi's daar wel zijn. Wat je hieronder ziet is een populaire extreme sport, vergelijkbaar met bungeespringen. Nieuw-Zeeland is immers het mekka van extreme sporten. Doen we het of doen we het niet?