Hallokes!
We hebben wat feedback nodig in verband met een ambetante kwestie. Niki is op een advertentie gestuit voor een modellen job waarvoor ze haar hoofd kaal moet scheren. Het idee is: before and after > een vrouw zonder haar is ook mooi. Het is blijkbaar een soort campagne. Haar afscheren = 1000 dollar. Wat zouden jullie doen??
PS: Michiel ziet het helemaal niet zitten.
LOL
Niki en Michiel
donderdag 27 mei 2010
maandag 24 mei 2010
Een dipje
Kia Ora
Ok, we zitten een beetje in een minder stuk van onze reis. We hebben ons voor een week bij een hostel ingeschreven (the Bell Lodge) en dat is een slechte beslissing geweest. Ze garanderen je werk voor zolang je bij hen blijft. Dus we zouden kiwi's plukken. Dat hebben we welgeteld 1 dag gedaan. Die avond heeft Niki besloten te stoppen. Haar rechterknie zat dubbel zo dik als haar linker en ze kon er amper nog op wandelen. Michiel besloot om wel nog verder te doen voor die ene week. Maar tot nu toe regent het hier enorm veel en daardoor ligt de pluk stil. Geen werk dus en geen geld! Michiel en ik zitten nog niet op de bodem, financieel dan, maar we moeten wel oppassen. Onze medeplukkers zitten soms veel dieper in de problemen. Enkelen kunnen hun accomodatie niet meer betalen, en soms zelfs geen eten meer. Dus eigenlijk mogen we nog niet klagen...
Toch hebben we het nu voor de eerste keer lastig. Vooral Niki mist haar vrienden en familie. Ze denkt ook verlekkerd terug aan deftige croissants, heerlijke pizza's uit de Prima Donna en romantische etentjes in het Brugs Pitahuisje. Natuurlijk zal ook deze minder leuke periode voorbijgaan, maar het is soms moeilijk om voorbij een lastig punt heen te kijken. Michiel hoopt dat alles een stuk beter zal gaan als we niet meer gebonden zijn aan de Bell Lodge. Sowieso is de werkgelegenheid in bepaalde regio's erg beperkt. Zeker nu het slecht weer is.
Duimen voor wat geluk!!
Groetjes
Ok, we zitten een beetje in een minder stuk van onze reis. We hebben ons voor een week bij een hostel ingeschreven (the Bell Lodge) en dat is een slechte beslissing geweest. Ze garanderen je werk voor zolang je bij hen blijft. Dus we zouden kiwi's plukken. Dat hebben we welgeteld 1 dag gedaan. Die avond heeft Niki besloten te stoppen. Haar rechterknie zat dubbel zo dik als haar linker en ze kon er amper nog op wandelen. Michiel besloot om wel nog verder te doen voor die ene week. Maar tot nu toe regent het hier enorm veel en daardoor ligt de pluk stil. Geen werk dus en geen geld! Michiel en ik zitten nog niet op de bodem, financieel dan, maar we moeten wel oppassen. Onze medeplukkers zitten soms veel dieper in de problemen. Enkelen kunnen hun accomodatie niet meer betalen, en soms zelfs geen eten meer. Dus eigenlijk mogen we nog niet klagen...
Toch hebben we het nu voor de eerste keer lastig. Vooral Niki mist haar vrienden en familie. Ze denkt ook verlekkerd terug aan deftige croissants, heerlijke pizza's uit de Prima Donna en romantische etentjes in het Brugs Pitahuisje. Natuurlijk zal ook deze minder leuke periode voorbijgaan, maar het is soms moeilijk om voorbij een lastig punt heen te kijken. Michiel hoopt dat alles een stuk beter zal gaan als we niet meer gebonden zijn aan de Bell Lodge. Sowieso is de werkgelegenheid in bepaalde regio's erg beperkt. Zeker nu het slecht weer is.
Duimen voor wat geluk!!
Groetjes
woensdag 19 mei 2010
Busy Bee
We zijn in Tauranga (Bay of Plenty) en zoeken naar werk. ZUCHT!! Eeuwige vakantie is leuker natuurlijk, maar verre van realistisch ;-). Hier in de buurt zijn er veel kiwibedrijven, en dus is de seizoensarbeid hier erg populair. Alleen hebben ze hier wel een vrij louche manier van werken. Vaak geraak je enkel aan een job als je vast verblijft bij een bepaalde hostel. Dat houdt dus in dat je direct een deel van je geld alweer kwijt bent aan je verblijf. Maar we hebben net een beetje geluk gehad. Michiel belde met de Hairy Berry, een hostel in Te Puke. Morgen trekken we daar naartoe. We kunnen er blijven slapen in onze van en dat kost ons dus een stuk minder. Vanaf dat er iets van werk is, laten ze ons dat weten. Dus: wens ons veel geluk!
Nu even de leuke feiten! We hebben al ontzettend magische dingen gezien. Een hoogtepunt waren de glowworm caves in Waitomo. We waren met een klein groepje van vier mensen plus onze gids Ross. Deze laatste was supergrappig en sympathiek. Hij gaf ons ook z'n gegevens en zei 'you guys really made my day'. Dat maakte onze dag ook goed natuurlijk :). De glowworms zelf geven blauw en groen licht af, wat echt een ongelofelijk zicht is midden in een donkere grot. Het was in 1 woord: onbeschrijfelijk.
Daar net voor hebben we een Angorakonijnkwekerij bezocht. De konijnen worden geschoren, en die wol wordt lokaal gesponnen en gebreid tot afgewerkte producten. Gigantische wollige knuffelkonijnen dus, en we hebben er eentje zien scheren. Het beest zal er niet zoveel last van gehad hebben, maar het zag er toch niet comfortabel uit.
Wat iets minder leuk was: Hobbiton. Het was echt z'n geld niet waard. We moesten eerst al ondertekenen dat we geen informatie en foto's zouden tonen (ook niet familie en vrienden). A load of crap really! Belachelijk aangezien er praktisch niets van de originele set overbleef. We hebben Bag End niet gezien, want ze waren eraan aan het werken (voor de nieuwe film The Hobbit). Onze gids was verschrikkelijk saai en enorm droog. Het enige leuke aan het hele ding was de schaapscheershow nadien. Nu ja, de partytree was ook wel leuk, maar het hele gedoe neemt de magie en fantasie van de films en boeken helemaal weg. Michiel vond het wel ok, maar wel overpriced.
Maar we mogen eigenlijk niet klagen. Het weer is hier goed, de mensen meestal vriendelijk en de natuur is prachtig. Als we nu uit het raam van het internetcafe kijken, zien ze helderblauwe lucht, azuurblauw water, enkele boten en veel groen in de verte. Onze huidige camping ligt aan een Harbour, dus staan we op met het geluid van meeuwen, met zicht op aalscholvers (lots of them) die voor de fun een dikke 5 minuten kopje onder duiken.
Nog vlug wat leuke Kiwi feitjes:
- je krijgt hier marshmellows bij je chocomelk, geen koekje.
- kiwi's gebruiken bij voorkeur unrefined sugar, dus een soort bruine suiker en niet de witte die wij kennen.
- Lady Gaga is hier enorm populair (helaas).
- Overal heb je tweedehands boekenwinkels. En overal staan zetels en stoelen, zodat je op je gemak kan lezen voor je iets koopt.
- hier eten ze bijna altijd erwten met muntsmaak (JAK)
- er zijn heel veel wolwinkels.
- de zaterdag zijn de winkels bijna allemaal toe, heel bizar.
Nu even de leuke feiten! We hebben al ontzettend magische dingen gezien. Een hoogtepunt waren de glowworm caves in Waitomo. We waren met een klein groepje van vier mensen plus onze gids Ross. Deze laatste was supergrappig en sympathiek. Hij gaf ons ook z'n gegevens en zei 'you guys really made my day'. Dat maakte onze dag ook goed natuurlijk :). De glowworms zelf geven blauw en groen licht af, wat echt een ongelofelijk zicht is midden in een donkere grot. Het was in 1 woord: onbeschrijfelijk.
Daar net voor hebben we een Angorakonijnkwekerij bezocht. De konijnen worden geschoren, en die wol wordt lokaal gesponnen en gebreid tot afgewerkte producten. Gigantische wollige knuffelkonijnen dus, en we hebben er eentje zien scheren. Het beest zal er niet zoveel last van gehad hebben, maar het zag er toch niet comfortabel uit.
Wat iets minder leuk was: Hobbiton. Het was echt z'n geld niet waard. We moesten eerst al ondertekenen dat we geen informatie en foto's zouden tonen (ook niet familie en vrienden). A load of crap really! Belachelijk aangezien er praktisch niets van de originele set overbleef. We hebben Bag End niet gezien, want ze waren eraan aan het werken (voor de nieuwe film The Hobbit). Onze gids was verschrikkelijk saai en enorm droog. Het enige leuke aan het hele ding was de schaapscheershow nadien. Nu ja, de partytree was ook wel leuk, maar het hele gedoe neemt de magie en fantasie van de films en boeken helemaal weg. Michiel vond het wel ok, maar wel overpriced.
Maar we mogen eigenlijk niet klagen. Het weer is hier goed, de mensen meestal vriendelijk en de natuur is prachtig. Als we nu uit het raam van het internetcafe kijken, zien ze helderblauwe lucht, azuurblauw water, enkele boten en veel groen in de verte. Onze huidige camping ligt aan een Harbour, dus staan we op met het geluid van meeuwen, met zicht op aalscholvers (lots of them) die voor de fun een dikke 5 minuten kopje onder duiken.
Nog vlug wat leuke Kiwi feitjes:
- je krijgt hier marshmellows bij je chocomelk, geen koekje.
- kiwi's gebruiken bij voorkeur unrefined sugar, dus een soort bruine suiker en niet de witte die wij kennen.
- Lady Gaga is hier enorm populair (helaas).
- Overal heb je tweedehands boekenwinkels. En overal staan zetels en stoelen, zodat je op je gemak kan lezen voor je iets koopt.
- hier eten ze bijna altijd erwten met muntsmaak (JAK)
- er zijn heel veel wolwinkels.
- de zaterdag zijn de winkels bijna allemaal toe, heel bizar.
woensdag 5 mei 2010
Flipper
Michiel: Een kleine update over onze locatie, het hoe, het waar en het waarom. Nu zijn we in Paihia, een charmant klein kuststadje in de Bay of Islands. Onze eerste campingsite was niet veel soeps, dus zijn we vlug doorgegaan naar een holiday park met meer charme. Nu is het onze derde dag in Paihia. Wat hebben we ondertussen al allemaal gedaan? Onze laatste dag in Whangarei zijn we gaan snorkelen bij de Poor Knights Islands. Een unieke ervaring. We zijn naar twee "dive sites" geweest. De eerste was de grootste seacave ter wereld. De tweede een soort tunnel in de rotsen. Het water was zo helder en vol leven. Overal vissen, sponzen, koraal en anemonen. Enig minpuntje, ik was echt zeeziek. Ik was ook heel trots op Niki, die haar angst voor dieptes onder ogen zag en onder begeleiding van dive instructor Sam toch heeft gesnorkeld. Een eerste belangrijke stap. Daarna zijn we meteen vertrokken naar Paihia, over een slingerende State Highway (of wat er hier voor moet doorgaan), geen pretje als je nog aan het bekomen bent van zeeziekte. Vandaag bezochten we Russel, een klein, historisch stadje aan de andere kant van de baai. Wat eens de "hell-hole of the pacific" was, is nu omgetoverd in een pitoresk, rustig township in typische Engelse, koloniale stijl. Het hoogtepunt van vandaag was toch met absolute zekerheid de terugweg met de ferry. Plots werd onze boot begeleid door een dertigtal tuimelaars. Overal zagen we ze, jagen, spelen, tuimelen. Dit is de tweede keer dat we dolfijnen zien tijdens een boottrip waarbij het eigenlijk de bedoeling niet was om dolfijnen te spotten. De max! Een video van dat eerste magische moment met de dolfijnen:
zondag 2 mei 2010
Little Hurraaay!
Een kleine post met de volgende melding: Niki heeft de blogprijs voor de maand april gewonnen bij het Visabureau in NZ. Prijs: een raftingtrip, 3 dagen gratis verblijf bij Base Hostel en 3 dagen gratis touren met een prachtige beschilderde campervan!
Quote:
"Please take a look at what you have won and how you can go about redeeming your prizes below, but before you do we would like to invite you to be a special blog writer for Best Blog. Your blog post was insightful and interesting, just the sort of blog working holiday makers want to read."
WOEHOE!!
Niki: nu ben ik toch wel een beetje trots (ook al weet ik stiekem dat er niet zo veel deelnemers waren). ;)
Quote:
"Please take a look at what you have won and how you can go about redeeming your prizes below, but before you do we would like to invite you to be a special blog writer for Best Blog. Your blog post was insightful and interesting, just the sort of blog working holiday makers want to read."
WOEHOE!!
Niki: nu ben ik toch wel een beetje trots (ook al weet ik stiekem dat er niet zo veel deelnemers waren). ;)
Abonneren op:
Posts (Atom)
