Kia Ora
We zijn gisteren in Christchurch aangekomen. Enkele dagen vroeger dan verwacht, maar we zullen deze tijd goed spenderen. Het is duidelijk dat er hier een aardbeving is geweest, maar het is niet zo catastrofaal als we verwacht hadden. Natuurlijk is het ook wel al meer dan een maand geleden. Toch krijgen ze hier nog vaak naschokken. Vannacht hebben we dat ondervonden. We sliepen in onze auto toen ze plots vrij hevig begon te schudden. Eerst dachten we dat er iemand tegen onze auto stond te duwen, maar we kwamen vlug tot de conclusie dat het een naschok was.
We zijn de dagen daarvoor van Queenstown naar de westkust getrokken en we hebben uiteindelijk dan Arthur's Pass overgestoken om in Christchurch terecht te komen. In Queenstown deden we de "Nevis Arc", the highest swing in the world. En ja, er bestaat bewijsmateriaal. Eerst een vrije val van 70 meter en dan schommelen tot 120 meter diep in een boog van 300 meter. Het is eens iets anders ;-). Daarna reden we verder naar de Fox Glacier. Toch speciaal om eens te zien, zo'n gletsjer. De borden langs de weg waren wel behoorlijk onheilspellend (Do not stop here!; Unstable Rock Face!; Rocks falling!; Flooding!; Danger danger danger!!!!!)
Binnen enkele dagen staan we terug in Belgie en dat is maar goed ook. We hebben enorm genoten (en soms ook eens afgezien) van onze reis, maar we zullen blij zijn dat we weer deftig kunnen eten (Michiel: Frieten, jaaaaaa!). Niki kijkt uit naar Snoetje (ons konijn) terug zien en is vastberaden om nog een kat aan het gezin toe te voegen. En we willen allebei heel graag onze vrienden terug zien.
Tot gauw!
Knuffels
zaterdag 16 oktober 2010
zondag 10 oktober 2010
Absolutely WOW
Hoikes iedereen. We zitten nu al 12 dagen in het Zuidereiland en we hebben echt niet stilgezeten. Nu zijn we even in Te Anau, de gateway naar Fiordland National Park en The Milford Sound. Wat hebben we allemaal gedaan? De dertigste namen we de ferry naar Picton. Van daaruit trokken we naar Abel Tasman National Park, een prachtig tropisch bos aan witte stranden. Daarna reden we naar Kaikoura, the place to be for whalewatching. We zagen er vier massieve sperm whales, hoewel de gids ons had gezegd dat we er waarschijnlijk maar 1 of 2 zouden zien. Van Kaikoura gingen we naar Hanmer Springs, een idyllisch bergdorpje tussen gigantische besneeuwde toppen. Daarna volgden Lake Tekapo en Lake Pukaki. Helderblauw, ijskoud, maar zoooo mooi. We hebben echt geluk gehad met het weer daar. Heel weinig regen en vaak een stralend blauwe hemel. Wel koude wind die soms echt kan snijden, maar dat nemen we er met plezier bij. In die buurt hebben we ook Mt. Cook gezien, samen met de Tasman Glacier. Helaas was die laatste al voor een groot deel gesmolten. Maar Mt. Cook was gewoon subliem. Daarna hebben we onze tocht verder gezet langs de oostkust tot het uiterste zuiden. We reden door de Catlins en zagen ontzettend veel lammetjes (tot groot jolijt van Niki). Onderweg zie je veel roofvogels over je auto zweven, schattige koebeesten, soms eens een verloren emoe (maar zelden) en af en toe een weide vol herten. De natuur op zich was ook heel divers. Van rotsen naar bossen naar stranden en zo veel meer.
En dan waren we in het zuiden. We kampeerden er aan Curio Bay, de thuis van de zeldzame Hector Dolphin, zeeleeuwen en de yellow-eyed penguin. We hebben geen enkele van de drie gezien. Maar we hebben wel op een versteend bos gewandeld! Met een tussenstop in Invercargill, zijn we uiteindelijk hier in Te Anau aangekomen. We gebruikten deze plaats vooral als uitvalsbasis voor The Milford Sound. We kampeerden een nacht op een DOC campsite (ERG basis) aan het Te Anaumeer, het grootste meer van het Zuidereiland. Het hoogtepunt was de Milford Sound. Meestal zie je zo'n landschap enkel in boeken of op foto. Overal was de sneeuw op de bergtoppen aan het smelten waardoor je watervallen langs de bergen zag lopen. Op weg naar de Milford Sound was het ook even slikken want overal stonden er borden met "avalanche area, do not stop". We kwamen ook onderweg de leuke Kea's tegen, die maar al te graag in de buurt van mensen vertoeven om eten te stelen of je te pesten. Op een gegeven moment zat er zelfs een op onze auto. Foto's volgen ;-). Die dag was zeker 1 van de meest magische momenten uit ons leven. We vielen van de ene overweldigende indruk in de andere. De topper van de dag was onze last minute beslissing om een cruise door de Sound te doen. We zagen er dolfijnen (met kleintje), fur seals en de prachtigste natuur dat we ooit hebben gezien. De Sounds in Fiordland zijn eigenlijk allemaal fjorden, maar de eerste settlers dachten er anders over en gaven het een verkeerde naam. We hebben meer dan 200 foto's (volgen later ;-)).
Nu vervolgen we onze reis langs de westkust, richting Queenstown and beyond.
Doen we de highest swing in the world of niet?? Moehahaha.
Groeten en knuffels,
Michiel en Niki
(de vrolijke kiwi's)
En dan waren we in het zuiden. We kampeerden er aan Curio Bay, de thuis van de zeldzame Hector Dolphin, zeeleeuwen en de yellow-eyed penguin. We hebben geen enkele van de drie gezien. Maar we hebben wel op een versteend bos gewandeld! Met een tussenstop in Invercargill, zijn we uiteindelijk hier in Te Anau aangekomen. We gebruikten deze plaats vooral als uitvalsbasis voor The Milford Sound. We kampeerden een nacht op een DOC campsite (ERG basis) aan het Te Anaumeer, het grootste meer van het Zuidereiland. Het hoogtepunt was de Milford Sound. Meestal zie je zo'n landschap enkel in boeken of op foto. Overal was de sneeuw op de bergtoppen aan het smelten waardoor je watervallen langs de bergen zag lopen. Op weg naar de Milford Sound was het ook even slikken want overal stonden er borden met "avalanche area, do not stop". We kwamen ook onderweg de leuke Kea's tegen, die maar al te graag in de buurt van mensen vertoeven om eten te stelen of je te pesten. Op een gegeven moment zat er zelfs een op onze auto. Foto's volgen ;-). Die dag was zeker 1 van de meest magische momenten uit ons leven. We vielen van de ene overweldigende indruk in de andere. De topper van de dag was onze last minute beslissing om een cruise door de Sound te doen. We zagen er dolfijnen (met kleintje), fur seals en de prachtigste natuur dat we ooit hebben gezien. De Sounds in Fiordland zijn eigenlijk allemaal fjorden, maar de eerste settlers dachten er anders over en gaven het een verkeerde naam. We hebben meer dan 200 foto's (volgen later ;-)).
Nu vervolgen we onze reis langs de westkust, richting Queenstown and beyond.
Doen we de highest swing in the world of niet?? Moehahaha.
Groeten en knuffels,
Michiel en Niki
(de vrolijke kiwi's)
Abonneren op:
Posts (Atom)
