Hela iedereen!
Het heeft even geduurd, maar hier zijn we weer. Het was de laatste tijd nogal moeilijk om een computer te bemachtigen. We zaten af en toe echt in the middle of nowhere. Leuk voor even, maar nu het weer slechter wordt is het niet aan te raden om in afgelegen gebieden te gaan kamperen. Vanuit Napier zijn we naar Taupo getrokken. Het was daar vooral duur en toeristisch. Wel was de view op Lake Taupo prachtig. We hebben ook een nieuwe vriend gemaakt, genaamd Winston. Een vrolijke, zwarte retriever met een voorliefde voor knuffels. Hij zat op een van onze campings en we waren op slag verliefd. We hebben er ook het een en ander bezocht, maar we zijn relatief vlug verder getrokken naar New Plymouth. De rit ernaartoe liep langs de Forgotten World Highway. De naam zegt het zelf, kronkeldewonkel dus. Maar wel een prachtige route door "wild woodlands" en jolige, groene heuvels.
In New Plymouth was de voornaamste attractie het lokale museum, waar we heel wat hebben opgestoken over het onstaan van de regio Taranaki. En dan was er natuurlijk nog Mount Taranaki zelf, het hoogtepunt van de afgelopen weken. Een machtige vulkaan die het landschap domineert met zijn besneeuwde top en zijn perfecte vulcanic cone.
Nu zijn we in Wanganui, the river city. Het klinkt idyllisch, maar de rivier is helaas heel erg vervuild. Maar niet getreurd, er zijn plannen om ze te reinigen. Het zit de Nieuw-Zeelanders behoorlijk dwars.
Ander soort nieuws: er heerst hier een absolute voetbalmanie (hoewel sommigen het nog steeds een sport voor meisjes vinden). Heel even was er hoop dat de All Whites zouden doorgaan naar de laatste 16, maar helaas. Hoe doen onze Rode Duivels het eigenlijk? We horen daar niets van en weten niet of ze eigenlijk wel mee doen? Het enige nieuws over Belgie stond enkele dagen geleden in de krant hier: Vlaamse separatisten nemen Belgie over en het land is nu in crisis (again). LOL, dat is de visie op Belgen hier.
Hier zijn ze momenteel erg bezig met de olieramp in de Golf van Mexico. Er zijn zelfs kiwi's die een oplossing hebben ontworpen om het lek te dichten. Nu moet BP alleen nog luisteren. Ook de huidige situatie met de Internationale Walviscommissie staat hoog op de agenda. Wij proberen zoveel mogelijk zelf het nieuws te volgen.
We denken aan jullie en missen velen (maar genieten ook van deze ervaring).
Groeten
Niki en Michiel
zaterdag 26 juni 2010
zaterdag 12 juni 2010
woensdag 9 juni 2010
Te Urewera
Kia Ora iedereen.
We zijn nu in Napier en we kunnen eerlijk zeggen dat het 1 van de mooiere steden is die we al hebben bezocht. Veel gebouwen zijn hier in Art Deco stijl en dat geeft wel wat meer ziel aan een stad dan betonnen blokken. Deze nacht hebben we eindelijk weer een deftige douche kunnen nemen en dat deed verdomd deugd. De vorige nachten waren vrij sober en regenachtig dus een beetje luxe deed wonderen. Wat is er nog van nieuws? Eerst en vooral zijn we met de auto door Te Urewera National Park getrokken (het eerste nationaal park van de 14 tijdens onze reis). Het duurde twee dagen om het volledig te doorkruisen. EN we hebben een platte band gehad tijdens die tocht. Gelukkig hebben enkele campervanreizigers ons geholpen. We zaten in het midden van een regenachtige jungle, dus een paar kilometers verder of dichter van die mensen en we zaten daar misschien nog. We konden een Tyre Service bereiken en hebben nu twee nieuwe voorbanden.
Vandaag gaan we naar het New Zealand National Aquarium. Om 3u 's middags gaan we er zwemmen met haaien en stingrays! Hier keken we echt naar uit en dat is dan al iets dat we van ons 'zeker doen' lijstje kunnen schrappen. Hopelijk is het de moeite!
Toedels
We zijn nu in Napier en we kunnen eerlijk zeggen dat het 1 van de mooiere steden is die we al hebben bezocht. Veel gebouwen zijn hier in Art Deco stijl en dat geeft wel wat meer ziel aan een stad dan betonnen blokken. Deze nacht hebben we eindelijk weer een deftige douche kunnen nemen en dat deed verdomd deugd. De vorige nachten waren vrij sober en regenachtig dus een beetje luxe deed wonderen. Wat is er nog van nieuws? Eerst en vooral zijn we met de auto door Te Urewera National Park getrokken (het eerste nationaal park van de 14 tijdens onze reis). Het duurde twee dagen om het volledig te doorkruisen. EN we hebben een platte band gehad tijdens die tocht. Gelukkig hebben enkele campervanreizigers ons geholpen. We zaten in het midden van een regenachtige jungle, dus een paar kilometers verder of dichter van die mensen en we zaten daar misschien nog. We konden een Tyre Service bereiken en hebben nu twee nieuwe voorbanden.
Vandaag gaan we naar het New Zealand National Aquarium. Om 3u 's middags gaan we er zwemmen met haaien en stingrays! Hier keken we echt naar uit en dat is dan al iets dat we van ons 'zeker doen' lijstje kunnen schrappen. Hopelijk is het de moeite!
Toedels
vrijdag 4 juni 2010
Zonnige update
Hoikes.
We zitten nu in Opotiki en Niki heeft haar haar nog (Michiel: gelukkig!). We wachten nog altijd op een mail van het modellenbureau. Wat hebben we ondertussen allemaal gedaan? Niki heeft wol en breinaalden gekocht en is nogmaals bezig aan een sjaal. Kwestie van een beetje bezigheidstherapie tijdens de soms lange roadtrips. De afgelopen dagen zaten we voornamelijk in Rotorua. We hebben er een leuke tijd gehad, zeker omdat we Davide, onze Italiaanse vriend, terug gezien hebben. Het uitgaansleven was er dik in orde en daar hebben we bewijs van. Het hoogtepunt was Wai-O-Tapu Thermal Wonderland, een kleurrijk, vulkanisch landschap. Zo hebben we de Lady Knox Geyser haar show zijn opvoeren. We moesten wel even wennen aan de geur van sulphur in de lucht, maar na een tijdje stoorden we ons daar niet meer aan.
Wat voor freakyness hebben we nog meegemaakt? Gigantische spinnen in de toiletten, gele motten, 1 freaky, opdringerige Nieuw-Zeelander die ons een beetje de creeps gaf. Maar we (Lees: Michiel) hebben ook heel erg genoten vande talrijke hotpools die Rotorua sieren. En Michiel is ook op een luge van een berg gesjeesd. (Michiel: het kind in mij kwam weer naar boven). Ondertussen hebben we er een mooie roadtrip opzitten. We zagen een prachtige zonsondergang en een meer vol zwarte zwanen. Deze ochtend hebben we genoten van het deugddoend zonnetje aan Thornton beach, hoewel het weerbericht belooft dat het morgen alweer zal regenen. We hebben vandaag ook een bezoekje gebracht aan het Hukutaia Domain, met prachtige inheemse bomen. Dit domein is ook de thuis van "Taketakerau", een 2000 jaar oude Puriri boom die vroeger door de lokale Iwi (lees: Maori) gebruikt werd als Burial Tree.
Straks zetten we onze road trip verder naar Te Urewera National Park. We hebben al veel mooie dingen gezien, maar moeten ook heel wat ontberen. Het is bijvoorbeeld al een tijdje geleden dat we nog eens een heel erg deftige maaltijd gegeten hebben. We denken ook dat dat hier niet echt bestaat. Nu gaan we nog vlug genieten van de laatste uurtjes zonneschijn, want het wordt hier vlug donker.
Ook nog: heel veel dank aan iedereen die zijn mening heeft geuit over de headshavekwestie. We zijn blij dat we vrienden hebben die hun mening uiten en waar we onze vragen des levens mee kunnen delen ;-)
Vele groetjes uit de Bay of Plenty
De Kiwi's
We zitten nu in Opotiki en Niki heeft haar haar nog (Michiel: gelukkig!). We wachten nog altijd op een mail van het modellenbureau. Wat hebben we ondertussen allemaal gedaan? Niki heeft wol en breinaalden gekocht en is nogmaals bezig aan een sjaal. Kwestie van een beetje bezigheidstherapie tijdens de soms lange roadtrips. De afgelopen dagen zaten we voornamelijk in Rotorua. We hebben er een leuke tijd gehad, zeker omdat we Davide, onze Italiaanse vriend, terug gezien hebben. Het uitgaansleven was er dik in orde en daar hebben we bewijs van. Het hoogtepunt was Wai-O-Tapu Thermal Wonderland, een kleurrijk, vulkanisch landschap. Zo hebben we de Lady Knox Geyser haar show zijn opvoeren. We moesten wel even wennen aan de geur van sulphur in de lucht, maar na een tijdje stoorden we ons daar niet meer aan.
Wat voor freakyness hebben we nog meegemaakt? Gigantische spinnen in de toiletten, gele motten, 1 freaky, opdringerige Nieuw-Zeelander die ons een beetje de creeps gaf. Maar we (Lees: Michiel) hebben ook heel erg genoten vande talrijke hotpools die Rotorua sieren. En Michiel is ook op een luge van een berg gesjeesd. (Michiel: het kind in mij kwam weer naar boven). Ondertussen hebben we er een mooie roadtrip opzitten. We zagen een prachtige zonsondergang en een meer vol zwarte zwanen. Deze ochtend hebben we genoten van het deugddoend zonnetje aan Thornton beach, hoewel het weerbericht belooft dat het morgen alweer zal regenen. We hebben vandaag ook een bezoekje gebracht aan het Hukutaia Domain, met prachtige inheemse bomen. Dit domein is ook de thuis van "Taketakerau", een 2000 jaar oude Puriri boom die vroeger door de lokale Iwi (lees: Maori) gebruikt werd als Burial Tree.
Straks zetten we onze road trip verder naar Te Urewera National Park. We hebben al veel mooie dingen gezien, maar moeten ook heel wat ontberen. Het is bijvoorbeeld al een tijdje geleden dat we nog eens een heel erg deftige maaltijd gegeten hebben. We denken ook dat dat hier niet echt bestaat. Nu gaan we nog vlug genieten van de laatste uurtjes zonneschijn, want het wordt hier vlug donker.
Ook nog: heel veel dank aan iedereen die zijn mening heeft geuit over de headshavekwestie. We zijn blij dat we vrienden hebben die hun mening uiten en waar we onze vragen des levens mee kunnen delen ;-)
Vele groetjes uit de Bay of Plenty
De Kiwi's
Abonneren op:
Posts (Atom)
