Bijna genieten

Dag lieve vrienden,

we zijn er bijna. Nog een kleine drie maanden, en we zitten op een vliegtuig naar de andere kant van de wereld. Nu is het aftellen pas echt begonnen. Voor Michiel lijkt de tijd voorbij te vliegen sinds Nieuwjaar. Voor Niki gaat het nog allemaal veel te traag. We zitten nu in de fase van leuke plannen maken en de laatste formaliteiten regelen. Onze visa zijn aangevraagd en goedgekeurd, onze annuleringsverzekering is in orde, de vliegtuigtickets liggen klaar en onze package deal met WEP is ook achter de rug. Enkel de reisverzekering nog, en onze studio verhuurd krijgen, en dan zijn we zo goed als klaar met alles.
We zouden eventueel nog een afscheidsfeestje willen houden, maar we twijfelen nog een beetje. Voornamelijk de locatie is een obstakel. Maar we vinden wel nog iets,...

In Nieuw-Zeeland zelf is het blijkbaar de gewoonte om een auto te kopen om te trekken. Je kunt er al een bak op wielen kopen voor 500 euro. Vooral Japanse wagens zijn erg in trek (Suzuki, Subaru, Daihatsu,...). We stonden eerst wat weigerachtig tegenover het idee, maar na wat research bleek het wel een heel stuk duurder om alles met het openbaar vervoer af te leggen. Niki is ook wel te vinden voor veel wandelen en af en toe liften, maar Michiel ziet het toch eerder zitten om een auto te kopen. Wandelen met een zware trekrugzak voor kilometers aan een stuk neemt nu eenmaal de schoonheid van een land wat weg. Sowieso zullen we wel heel wat hikes doen. We zijn het erover eens dat dit één van de beste manieren is om het land in al zijn natuurlijke glorie te ontdekken.

Wat willen we zo nog allemaal doen? Wel, veel te veel natuurlijk. Zo zijn er warmwatermeren waarin we gerust eens willen rondploeteren. Skipistes die vooral Michiel onveilig wil maken. Niki ziet dan weer jungletochten zitten met leuke beesten om te knuffelen. Maar we willen allebei zeker eens als vrijwilliger in een dierenreservaat werken. Bijvoorbeeld ergens waar er minikiwi's gekweekt worden, of emoe's geknuffeld worden, of zelfs schapen vertroeteld worden. Niki blijkt nu plots zot van schapen. Natuurlijk gaan we ook naar Wellington, en bijgevolg ook naar WETA workshop, of iets dat er op lijkt. De WETA cave is een soort huis omgebouwd tot een museum over de wereldberoemde WETA workshop. We kunnen er gratis binnen en krijgen exclusieve beelden en interviews te zien.
Wat nog? Een pintje drinken in de Belgian Beer Café (ze hebben er in vier verschillende steden en dan nog eens 5 cafés in Auckland alleen). Zo noemt één van de cafés in Auckland 'Blankenberge'. Go figure. Helaas hebben ze er – tot Michiels grote teleurstelling - geen Brugse Zot. Wel zien ze een Timmermans Framboise als specialiteit.
http://www.belgian-beer-cafe.co.nz/

We willen zeker ook Mt. Ngauruhoe zien, die dienst deed als Mt. Doom in de Lord of the Rings trilogie. Op ons lijstje staat ook Christchurch, een stadje die erg sterk doet denken aan de Britse koloniale periode. Het wordt de Garden City genoemd, en hier maakte Peter Jackson zijn film Heavenly Creatures. Helemaal in het Noorden willen we Cape Reinga zeker doorkruisen. Je kunt er een ruw landschap vinden, met voornamelijk kustgebied en prachtige zeezichten. Hier ligt het langste strand van Nieuw-Zeeland, 90 mile Beach (die in realiteit 56 mile is, en exact 90 kilometer).
Voor het echte vakantiegevoel gaan we ergens in het begin van onze reis zeker naar Coromandel Peninsula gaan. Het ligt niet superver van Auckland en is bereikbaar met een ferry. Witte stranden, warmwaterbronnen, palmbomen en regenwoud. Wat heeft een mens nog meer nodig?