Haka, Weta, WOEHAA

Hoi iedereen. Het is nu eind november en we hebben eindelijk onze internationale paspoorten. We staan dus een grote stap dichter bij Nieuw-Zeeland. Het heeft ons bloed, zweet en vooral geld gekost. Maar het is toch speciaal om dat kleine boekje in je handen te hebben. Michiel heeft ondertussen ook zijn internationaal rijbewijs, dus dat is nog een obstakel dat we uit de weg hebben geruimd. De volgende stap is het aanvragen van onze visums en visakaart. Vooral dat laatste is een probleem. De kans is dan ook klein dat we eentje zullen bemachtigen door de strenge vereisten van de banken.

Natuurlijk hebben we ook al weer heel wat bijgeleerd door onze research. Zo zitten er in Nieuw-Zeeland zo goed als geen inheemse zoogdieren. Wel zitten er veel verschillende soorten vogels, waarvan er veel niet kunnen vliegen. Ook pinguins en dolfijnen zijn aanwezig, maar dat is dan ook bijna alles. Het irritantste beest dat we zullen tegenkomen is de zandvlieg. Het ding zit vooral aan de kusten en kan venijnig bijten. Daarnaast zitten er ook vrij veel muggen. Het meest afschrikwekkende beest dat we zullen ontmoeten is de weta, een verwant van de sprinkhaan, maar dan stukken groter en lelijker. De boomweta kan zelfs bijten en heeft pijnlijke stekels op z'n achterpoten. De weta is het zwaarste insect ter wereld.

Het blijkt dat Nieuw-Zeeland een paradijs is voor trekkers. Daar noemen ze dat 'tramping'. We hebben ondertussen al een boek gekocht met allerlei tochten in. Ze variëren van makkelijk naar erg moeilijk, en van 1 dag tot soms een hele week. We hebben nu al besloten om enkele van deze tochten te doen. En wie weet worden we nog echte trampers!

Iets waar we erg naar uitkijken is de haka van de maori. Het moet fantastisch zijn om dat live te zien. De nationale rugbyploeg 'The all blacks' hebben de goede gewoonte om voor elke wedstrijd een haka (traditionele oorlogsdans van de maori) te doen. Wie niet weet wat dat inhoudt: hieronder een mooi voorbeeld.