Christchurch at last

Kia Ora

We zijn gisteren in Christchurch aangekomen. Enkele dagen vroeger dan verwacht, maar we zullen deze tijd goed spenderen. Het is duidelijk dat er hier een aardbeving is geweest, maar het is niet zo catastrofaal als we verwacht hadden. Natuurlijk is het ook wel al meer dan een maand geleden. Toch krijgen ze hier nog vaak naschokken. Vannacht hebben we dat ondervonden. We sliepen in onze auto toen ze plots vrij hevig begon te schudden. Eerst dachten we dat er iemand tegen onze auto stond te duwen, maar we kwamen vlug tot de conclusie dat het een naschok was.

We zijn de dagen daarvoor van Queenstown naar de westkust getrokken en we hebben uiteindelijk dan Arthur's Pass overgestoken om in Christchurch terecht te komen. In Queenstown deden we de "Nevis Arc", the highest swing in the world. En ja, er bestaat bewijsmateriaal. Eerst een vrije val van 70 meter en dan schommelen tot 120 meter diep in een boog van 300 meter. Het is eens iets anders ;-). Daarna reden we verder naar de Fox Glacier. Toch speciaal om eens te zien, zo'n gletsjer. De borden langs de weg waren wel behoorlijk onheilspellend (Do not stop here!; Unstable Rock Face!; Rocks falling!; Flooding!; Danger danger danger!!!!!)

Binnen enkele dagen staan we terug in Belgie en dat is maar goed ook. We hebben enorm genoten (en soms ook eens afgezien) van onze reis, maar we zullen blij zijn dat we weer deftig kunnen eten (Michiel: Frieten, jaaaaaa!). Niki kijkt uit naar Snoetje (ons konijn) terug zien en is vastberaden om nog een kat aan het gezin toe te voegen. En we willen allebei heel graag onze vrienden terug zien.

Tot gauw!

Knuffels